Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα υπερπαραγωγή και η ελπίδα που χάθηκε…

image

 

Μια αναζήτηση στις οικογενειακές φωτογραφίες των παιδικών μου χρόνων, με έφερε μπροστά σε μία διαπίστωση που για χρόνια μου διέφευγε: τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα των περασμένων δεκαετιών αν και λιγότερο φορτωμένα και λαμπερά από τα σημερινά, σηματοδοτούσαν μέρες αληθινά γιορτινές, στολίζοντας τα σπίτια ανθρώπων που περίμεναν με ελπίδα, ενθουσιασμό και (συχνά) παιδική αφέλεια τον νέο χρόνο.

Δεντράκια μικροσκοπικά, τοποθετημένα σε τραπεζάκια για να αποκτήσουν λίγο παραπάνω μπόι, συνοδευόμενα από μεγάλες φιγούρες του Θείου Βρέφους και της φάτνης, αποτυπώνονται στις φωτογραφίες της δεκαετίας του 50 που η μητέρα μου ήταν παιδί.

image

Στο ίδιο περίπου στυλ, αν και εμφανώς πιο στολισμένα με λευκό βαμβάκι υπό την μορφή χιονιού, παρέμεινε το δέντρο και την δεκαετία του ΄60, όταν πια η μητέρα μου μπήκε στην δεύτερη δεκαετία της ζωής της,

image

ενώ στην εκπνοή της δεκαετίας του ΄60, τα δέντρα μεγάλωσαν, παραχωρώντας την θέση τους στα αληθινά, ψηλότερα μεν, με κλαδιά ισχνά δε, συνοδεία φάτνης-υπερπαραγωγής πάντα (τα διάσπαρτα προβατάκια μιλούν από μόνα τους…).

image

Φτάνοντας στην δεκαετία του ΄70, όταν εγώ κι ο αδελφός μου είμαστε παιδιά, τα ασημένια δέντρα δείχνουν να έχουν την τιμητική τους, με τα στολίδια να ακολουθούν την τάση της μονοχρωμίας.

image

Την δεκαετία του ΄80, στα χρόνια της εφηβείας μου, ο χριστουγεννιάτικος στολισμός εναρμονίζεται πια με το υπέροχο κιτς των ’80ς.

image

Kαι κάπου εκεί το κόνσεπτ αρχίζει να απογειώνεται. Να ξεφεύγει… Να ακολουθεί την λογική του «στολίζουμε τα πάντα», πιστό στην υπερβολή που στιγμάτησε ανεξίτηλα την δεκαετία του ΄90 (και μαζί της το μέλλον μας και τις ζωές μας).

image

Το οξύμωρο είναι πως όσο τα δέντρα μεγάλωναν, φορτώνονταν, γίνονταν «σικάτα», υπερπολυτελή και υπέρλαμπρα, τόσο χανόταν η μαγεία των Χριστουγέννων. Θαρρείς και οι άνθρωποι νιώθαμε την ανάγκη να κρύψουμε τις χαμένες ελπίδες για τον νέο χρόνο που έρχεται, κάτω από τα ασφυκτικά στολισμένα δέντρα μας…

Όχι, δεν ήταν ο στόχος μου να παρελθοντολογήσω, ούτε να μελαγχολήσω με το άρθρο αυτό. Μόνο να αποτυπώσω την πραγματικότητα όπως την είδαν τα μάτια μου κοιτάζοντας τις φωτογραφίες που μοιράζομαι μαζί σας… Μπορεί να την είδαν και λάθος. Ου γαρ έρχεται μόνο… Καλες γιορτές να έχουμε!

 

thisismarias.com

back to top

MORE TO READ